Απλή (Μη Τοξική) Βρογχοκήλη

Η θεραπεία είναι χειρουργική και συνίσταται σε ολική θυρεοειδεκτομή.

Αναφέρονται ενδεικτικά κάποιες από τις συνήθεις ενδείξεις επέμβασης:

• Μεγάλου βαθμού διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα
• Παρουσία συμπτωμάτων
• Υποψία ή διάγνωση καρκίνου
• Αισθητικά προβλήματα (όταν ο διογκωμένος θυρεοειδής αδένας είναι εμφανής στον τράχηλο)
• Κατάδυση του θυρεοειδούς αδένα στο μεσοθωράκιο
• Συνυπάρχουσα πάθηση των παραθυρεοειδών

• Εμφανής διόγκωση στον τράχηλο. H διόγκωση αυτή μπορεί να γίνει αντιληπτή είτε με την επισκόπηση (οπτικά) είτε -συνηθέστερα- με την ψηλάφηση. Χαρακτηριστικά η διόγκωση αυτή ακολουθεί τις κινήσεις κατάποσης (πάνω-κάτω στον τράχηλο) όταν ο ασθενής καταπίνει το σάλιο του
• Μπορεί να προκαλέσει Αίσθημα πίεσης στον τράχηλο
• Μπορεί να προκαλέσει Αίσθηση ξένου σώματος στον τράχηλο
• Δυσκολία στην αναπνοή. Μπορεί να παρατηρηθεί σε μεγάλου βαθμού διόγκωση του θυρεοειδούς λόγω της οποίας ασκείται πίεση στην τραχεία που προκαλεί στένωση του αυλού της.
• Εισπνευστικός συριγμός. Παρατηρείται όταν έχει προκληθεί σημαντικού βαθμού στένωση της τραχείας λόγω της πίεσης εκ των έξω από τον διογκωμένο θυρεοειδή.
• Δυσκολία στην κατάποση. Παρατηρείται σπανιότερα, όταν η διόγκωση του θυρεοειδούς επεκτείνεται προς τα πίσω, οπότε ασκείται πίεση στον οισοφάγο.
• Αλλαγή της φωνής. Μπορεί να εμφανιστεί σαν αποτέλεσμα βλάβης του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, που ελέγχει τη φωνητική λειτουργία και βρίσκεται σε στενή ανατομική σχέση με τον θυρεοειδή αδένα. Εντούτοις, η εμφάνιση βραχνάδας σε ασθενή με διόγκωση του θυρεοειδούς θα πρέπει να δημιουργήσει την υπόνοια καρκίνου θυρεοειδούς, που μπορεί να υποκρύπτεται στην βρογχοκήλη.

Ο όρος «βρογχοκήλη» περιγράφει την αύξηση του μεγέθους του θυρεοειδούς, που μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια, όπως έλλειμμα ιωδίου, συγγενή διαταραχή της παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών, λήψη τροφών ή φαρμάκων που έχουν ‘βρογχοκηλογόνο’ δράση (π.χ. λίθιο, p-αμινοσαλυκιλικό οξύ, αμινογλουτεθιμίδη, σουλφοναμίδες, φαινυλοβουταζόνη), κλπ.

Η απλή (μη τοξική) βρογχοκήλη χαρακτηρίζεται από αύξηση των διαστάσεων του θυρεοειδούς με φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία. Συχνά μπορεί να συνυπάρχουν όζοι οπότε χαρακτηρίζεται σαν οζώδης ή πολυοζώδης απλή (μη τοξική) βρογχοκήλη ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η διόγκωση του θυρεοειδούς μπορεί να είναι διάχυτα ομοιογενής (διάχυτη μη τοξική βρογχοκήλη).

Η διάγνωση της βρογχοκήλης τίθεται με βάση την κλινική εικόνα (βλ. παραπάνω) και την εργαστηριακή και απεικονιστική διερεύνηση του ασθενούς.

• Στον εργαστηριακό έλεγχο δεν παρατηρούνται κάποια ιδιαίτερα ευρήματα και οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι εντός των φυσιολογικών ορίων.
• Ο απεικονιστικός έλεγχος περιλαμβάνει κατά βάση το υπερηχογράφημα θυρεοειδή αδένα. Στο υπερηχογράφημα περιγράφονται:

Σε επιλεγμένους ασθενείς μπορεί να χρειαστεί να γίνει αξονική ή μαγνητική τομογραφία, όπως για παράδειγμα όταν υπάρχει κατάδυση στο μεσοθωράκιο για την αξιολόγηση του βάθους στο οποίο εκτείνεται μέσα στον θώρακα η βρογχοκήλη.

Ο ρόλος του σπινθηρογραφήματος θυρεοειδούς έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια καθώς έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τις σύγχρονες απεικονιστικές μεθόδους και κυρίως το υπερηχογράφημα.

• Παρακέντηση με λεπτή βελόνη (Fine-Needle Aspiration, FNA). Έχει θέση σε περίπτωση που στο υπερηχογράφημα απεικονισθούν όζοι με ύποπτους ηχομορφολογικούς χαρακτήρες. Με την FNA μπορεί να τεθεί η διάγνωση του καρκίνου θυρεοειδούς. Σε πολυοζώδης βρογχοκήλη είναι προφανές ότι δεν είναι ούτε επιθυμητή ούτε δυνατή η παρακέντηση όλων των όζων, επιβάλλεται όμως να γίνει παρακέντηση (FNA) στον όζο (ή στους όζους) που θα παρουσιάζουν ύποπτη ηχομορφολογία.