Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός – που μπορεί να οφείλεται?

Εισαγωγή – ορισμοί

Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός είναι η παθολογική εκείνη κατάσταση στην οποία οι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν αυξημένες ποσότητες παραθορμόνης, σαν αντιρροπιστική απάντηση σε κάποια άλλη παθολογική κατάσταση.

Στην περίπτωση αυτή ο υπερπαραθυρεοειδισμός δεν προκαλείται από νόσο των ίδιων των παραθυρεοειδών, που απλά αντιδρούν αντιρροπιστικά, και για το λόγο αυτό χαρακτηρίζεται σαν δευτεροπαθής. Ο χαρακτηρισμός αυτός αποδίδεται κατ’ αντιδιαστολή με τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό που προκαλείται από πάθηση αυτών κατ’ αυτών των παραθυρεοειδών (συνηθέστατα αδένωμα παραθυρεοειδών και σπανιότερα υπερπλασία).

Σε περίπτωση που η παθολογική αυτή κατάσταση που προκαλεί την διέγερση της λειτουργίας των παραθυρεοειδών παραταθεί, οι παραθυρεοειδείς μπορεί να παρουσιάσουν σταδιακά μη αναστρέψιμη διόγκωση και μόνιμη διαταραχή (αύξηση) της λειτουργίας τους. Προκύπτει έτσι ο λεγόμενος τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός.

Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός – που μπορεί να οφείλεται?

Αιτιολογία δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού

Οι συνηθέστερες αιτίες δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού είναι:

Έλλειμμα βιταμίνης D

H βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου από το πεπτικό σύστημα. Σε έλλειμμα ή ανεπάρκεια της βιταμίνης D μειώνεται η απορρόφηση της βιταμίνης D με αποτέλεσμα να διεγείρεται αντιρροπιστικά η έκκριση παραθορμόνης σε μία προσπάθεια του οργανισμού να αυξήσει την απορρόφησή της.

Έλλειμμα βιταμίνης D μπορεί να παρατηρηθεί:

Σε ανεπαρκή έκθεση στον ήλιο (π.χ. στη διάρκεια των χειμερινών μηνών)
Σε μειωμένη πρόσληψη αυτής
Σε δυσαπορρόφηση (π.χ. κοιλιοκάκη, φλεγμονώδη νοσήματα εντέρου, μετά από βαριατρικές επεμβάσεις ή εκτεταμένες εντερεκτομές κλπ.).
Σε ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια

Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

Είναι μία συχνή αιτία δευτεροπαθούς (και τριτοπαθούς) υπερπαραθυρεοειδισμού.

Προκαλεί:

Μειωμένη εντερική απορρόφηση ασβεστίου
Mειωμένη νεφρική αποβολή φωσφόρου που προκαλεί υπερφωσφαταιμία
Μείωση της δραστηριότητας ενός ενζύμου (1-α-υδροξυλάσης) που μετατρέπει την βιταμίνη D στην ενεργό της μορφή (από 25(ΟΗ)D σε 1,25(ΟΗ)2D).

Μειωμένη διαιτητική πρόσληψη ασβεστίου

Μπορεί να παρατηρηθεί σε ηλικιωμένα άτομα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση υποασβεστιαιμίας και δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, ακόμη και αν τα επίπεδα της βιταμίνης D είναι εντός των φυσιολογικών ορίων.

Φάρμακα

Κάποια φάρμακα, όπως τα γλυκοκορτικοειδή και κάποια αντιεπιληπτικά, μπορεί να επηρεάσουν – όταν λαμβάνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα – τον μεταβολισμό του ασβεστίου και της βιταμίνης D, συμβάλλοντας στην εμφάνιση δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού.

Κάποιες χρόνιες παθήσεις

Κάποιες ενδοκρινοπάθειες (θυρεοτοξίκωση), κάποιες αιματολογικές νόσοι και κάποιες χρόνιες φλεγμονώδεις παθήσεις, μπορεί να προκαλέσουν επίσης δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό λόγω της επίδρασης που έχουν στον μεταβολισμό των μετάλλων – ιχνοστοιχείων και στον μηχανισμό ανασχηματισμού των οστών.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας (https://www.gsakorafas.gr)

Διαβάστε τα άρθρα μας στο blog μας (https://gsakorafas.gr/blog/)

Ενημερωθείτε πρακτικά και υπεύθυνα στην ιστοσελίδα μας:

Για τις παθήσεις θυρεοειδούς

Για τις παθήσεις παραθυρεοειδών

Τι είναι ο χειρουργός θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών?

Τι σημασία έχει η εμπειρία του χειρουργού στην αντιμετώπιση των παθήσεων θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών?

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ-Παπαδιαμαντοπούλου 20 (Ιλίσια)

ΙΑΤΡΙΚΟ ΨΥΧΙΚΟΥ – Άντερσεν 5 (Νέο Ψυχικό)

ΜΗΤΕΡΑ- Ερυθρού Σταυρού 5 (Μαρούσι)

ΤΗΛ. 2107487318 & 6977068223

email: georgesakorafas@yahoo.com

Διαδικασία επεμβάσεων θυρεοειδούς και παραθυρεοειδών

Ο ασθενής προσέρχεται νηστικός το πρωί της ημέρας της επέμβασης και σύντομα στη συνέχεια ακολουθεί η χειρουργική επέμβαση.
Δεν υπάρχει χρόνος αναμονής (καθυστέρηση) για την επέμβαση.
Η τομή είναι η μικρότερη δυνατή για την σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος του ασθενούς (ανάλογα με την φύση του προβλήματος).
Στην επέμβαση χρησιμοποιούνται – ανάλογα με τις ενδείξεις και σύμφωνα με τις οδηγίες των μεγάλων διεθνών επιστημονικών εταιρειών (Αμερικανικών και Ευρωπαϊκών) – όλα τα διαθέσιμα τεχνικά μέσα [κατά περίπτωση], όπως διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση (intraoperative neuromonitoring) και οι προηγμένες συσκευές σύγχρονης αιμόστασης (με ραδιοσυχνότητες [radiofrequency] ή υπερήχους) για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια κατά τη διενέργεια της επέμβασης. Η περίπτωση του κάθε ασθενούς εξετάζεται με ιδιαίτερη προσοχή και η επέμβαση που θα ακολουθήσει επιλέγεται με βάση τόσο τα σύγχρονα βιβλιογραφικά δεδομένα όσο και την μεγάλη εμπειρία που έχει συσσωρευτεί όλα αυτά τα χρόνια στη χειρουργική θυρεοειδούς-παραθυρεοειδών.
Για τη διασφάλιση του βέλτιστου αισθητικού αποτελέσματος εφαρμόζεται τεχνική πλαστικής αποκατάστασης της χειρουργικής τομής, με χρήση πολύ λεπτού απορροφήσιμου ράμματος και ενδοδερμική ραφή, ενώ επιλέγεται κάποια δερματική πτυχή του τραχήλου για την τομή ώστε αυτή να μην είναι ορατή μετεγχειρητικά.
Ο μετεγχειρητικός πόνος είναι ελάχιστος και ελέγχεται εύκολα με τα συνήθη απλά αναλγητικά.
Η επέμβαση ολοκληρώνεται σε διάστημα περίπου 1 – 1.5 ώρας (στις συνήθεις περιπτώσεις) και στη συνέχεια γίνεται η αφύπνιση του ασθενούς που μπορεί να παραμείνει για μικρό διάστημα στην ανάνηψη στο χώρο των χειρουργείων.
Στη συνέχεια διακομίζεται στο θάλαμο, όπου κινητοποιείται πολύ σύντομα (μετά από 1-2 ώρες).
Το απόγευμα της ημέρας της επέμβασης γίνεται διακοπή της ενδοφλέβιας χορήγησης ορών και το βράδυ της ημέρας της επέμβασης αρχίζει η χορήγηση υγρών και ελαφράς τροφής από το στόμα.
Την επομένη της επέμβασης ο ασθενής εξέρχεται της κλινικής και επιστρέφει στις συνήθεις του καθημερινές δραστηριότητες.
Είναι σε θέση να επανέλθει στα επαγγελματικά του καθήκοντα μετά από 3-4 ημέρες (δικαιούται πάντως αναρρωτικής άδειας μετεγχειρητικά, αν το επιθυμεί).
Με το εξιτήριο ο ασθενής λαμβάνει τις απαραίτητες οδηγίες και την αγωγή που ενδείκνυται, η οποία μπορεί να τροποποιηθεί όταν είναι διαθέσιμη η ιστολογική εξέταση. Χορηγείται επίσης ένα λεπτομερές αναλυτικό ενημερωτικό σημείωμα, στο οποίο περιγράφονται τα δεδομένα του προεγχειρητικού ελέγχου, τα διεγχειρητικά ευρήματα και η χειρουργική επέμβαση (πρακτικό επέμβασης).
Η ιστολογική εξέταση (από έμπειρους επιλεγμένους παθολογοανατόμους) είναι διαθέσιμη σε πολύ μικρό χρόνο μετά την επέμβαση, αποφεύγοντας έτσι άσκοπες καθυστερήσεις και την αγωνία της αναμονής. Με την γρήγορη διαθεσιμότητα της ιστολογικής δεν καθυστερεί η περαιτέρω εφαρμογή αγωγής μετά την επέμβαση
Καθώς για τη συρραφή του χειρουργικού τραύματος γίνεται πλαστική με χρήση απορροφήσιμου ράμματος, δεν χρειάζεται να επανέλθει ο ασθενής για κοπή .ραμμάτων.
Η νοσηλεία γίνεται στα επιλεγμένα νοσοκομεία με τα οποία υπάρχει συνεργασία, με στόχο τη διασφάλιση των καλύτερων συνθηκών νοσηλείας και της αξιοπρέπειας του ασθενούς. Η νοσηλεία γίνεται σε προσεγμένους θαλάμους, σε ευχάριστο και φιλικό προς τον ασθενή και τους συνοδούς του περιβάλλον, διασφαλίζοντας με μεγάλη προσοχή και ευαισθησία την ικανοποίηση του ασθενούς σε όλη την πορεία, από τη διάγνωση της νόσου μέχρι την οριστική και βέλτιστη αντιμετώπισή της. Καταβάλλουμε ιδιαίτερη μέριμνα ώστε η νοσηλεία του ασθενούς να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ποιοτική και να καλύπτει πλήρως κάθε ανάγκη του.
Για οποιαδήποτε πληροφορία ή ενημέρωση απαιτηθεί μετά την επέμβαση υπάρχει η δυνατότητα επικοινωνίας ανά πάσα στιγμή στο τηλέφωνο 6977068223 και στο email: georgesakorafas@yahoo.com

δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός – που μπορεί να οφείλεται?