Καρκίνος Θυρεοειδούς στην Εγκυμοσύνη: Τι Πρέπει να Γνωρίζει η Μέλλουσα Μητέρα και η Οικογένειά της;

 

Εισαγωγή

Η διάγνωση ενός καρκίνου σε μία έγκυο γυναίκα είναι κάτι που συγκλονίζει τόσο την ίδια όσο και την οικογένειά της.

Στο νου των περισσοτέρων η λέξη «καρκίνος» είναι συνυφασμένη με μία τρομερή περιπέτεια, με αβέβαιο θεραπευτικό αποτέλεσμα, αμφίβολη έκβαση και με το φάσμα του θανάτου να πλανάται πάνω από όλη την οικογένεια για μία νεαρή ασθενή (οι έγκυες γυναίκες εξ ορισμού είναι μικρής σχετικά ηλικίας) αλλά και για το έμβρυο.

Οι επιπλοκές της θεραπείας του καρκίνου είναι επίσης κάτι άλλο που προκαλεί ανησυχία και άγχος στην έγκυο και στην οικογένεια. Επιπλοκές που μπορεί να αφορούν όχι μόνο την έγκυο αλλά και το έμβρυο.

Και έτσι η χαρά της επικείμενης γέννησης επισκιάζεται από αυτή την τρομερή (στο  νου πολλών) λέξη. Την λέξη «καρκίνος».

Τι ισχύει όμως για τον καρκίνο θυρεοειδούς που διαγιγνώσκεται στην διάρκεια της εγκυμοσύνης; Κάποια από τα πολλά και εύλογα ερωτήματα που δημιουργούνται ειδικά σε αυτή την περίπτωση είναι (ενδεικτικά):

• Κινδυνεύει το μωρό;
• Η εγκυμοσύνη μπορεί να κάνει τον καρκίνο πιο επιθετικό;
• Χρειάζεται άμεσα χειρουργείο;
• Μπορεί η θυρεοειδεκτομή να περιμένει μέχρι μετά τον τοκετό;
• Αν χρειαστεί χειρουργείο κατά την εγκυμοσύνη, πότε είναι ασφαλέστερο να γίνει;
• Τι γίνεται με το ραδιενεργό ιώδιο;

Στο παρόν άρθρο θα αναφερθούμε στην πιο συχνή μορφή καρκίνου θυρεοειδούς – τον θηλώδη καρκίνο θυρεοειδούς. Τονίζεται εξ αρχής ένα σημαντικό και καθησυχαστικό μήνυμα: στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων υπάρχει συγκεκριμένη τακτική για την σωστή και αποτελεσματική αντιμετώπισή του, με ασφάλεια τόσο για την ίδια την μητέρα όσο και για το έμβρυο. Και όλα αυτά μπορεί να γίνουν έχοντας στην διάθεσή μας τον απαραίτητο χρόνο για την σωστή αξιολόγηση και διερεύνηση της ασθενούς αλλά και για τον σχεδιασμό της σωστής θεραπευτικής τακτικής.

 

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – πόσο συχνός είναι;

Ο καρκίνος θυρεοειδούς είναι η συχνότερη μορφή καρκίνου των ενδοκρινών αδένων και μπορεί αν εμφανιστεί και σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, επομένως και σε γυναίκες στην διάρκεια της εγκυμοσύνης. Παρά ταύτα, η διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς σε έγκυες γυναίκες είναι σπάνια. Μεγάλες πληθυσμιακές μελέτες έχουν αναφέρει συχνότητα της τάξης περίπου των 14–16 περιπτώσεων ανά 100.000 εγκυμοσύνες ή γεννήσεις, αν και οι εκτιμήσεις διαφέρουν ανάλογα με τον πληθυσμό και —κυρίως— με το αν στον ορισμό συμπεριλαμβάνεται και το πρώτο έτος μετά τον τοκετό.

Υπογραμμίζεται εντούτοις ότι – παρά τη χαμηλή απόλυτη συχνότητά του – ο καρκίνος θυρεοειδούς συγκαταλέγεται μεταξύ των συχνότερων κακοήθων παθήσεων που διαγιγνώσκονται στην εγκυμοσύνη.

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – πώς τίθεται η διάγνωση;

Ο καρκίνος θυρεοειδούς σπάνια δημιουργεί συμπτώματα. Συνηθέστατα εκδηλώνεται υπό την μορφή όζου θυρεοειδούς, συχνά τυχαία. Πολλές φορές η ίδια η γυναίκα ή άνθρωποι του περιβάλλοντός της μπορεί να παρατηρήσουν μία διόγκωση στον τράχηλο, που μπορεί να είναι εμφανής οπτικά ή αντιληπτή με την ψηλάφηση. Άλλες φορές μπορεί να αποτελεί τυχαίο εύρημα στο υπερηχογράφημα τραχήλου στο οποίο μπορεί να υποβληθεί η ασθενής.

 

Ένας όζος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη σημαίνει καρκίνο;

Η απάντηση είναι αρνητική – Όχι, ένας όζος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη δεν σημαίνει ότι είναι καρκίνος. Είναι γνωστό ότι οι περισσότεροι όζοι θυρεοειδούς είναι καλοήθεις (αδενωματώδεις), σε ένα πολύ υψηλό ποσοστό (92 – 95 %). Εντούτοις, σε ένα μικρό αλλά σημαντικό ποσοστό των ασθενών (5 – 8 %) μπορεί να υποκρύπτεται καρκίνος θυρεοειδούς. Και εδώ βρίσκεται η ευθύνη του κλινικού γιατρού που καλείται να αναγνωρίσει και να διαγνώσει μια ιάσιμη μορφή καρκίνου, προσέχοντας ιδιαίτερα να μην του διαφύγει της προσοχής.

Η διαγνωστική μεθοδολογία που θα πρέπει να ακολουθείται στις περιπτώσεις αυτές είναι συγκεκριμένη και περιλαμβάνει:

• Κλινική εξέταση (ατομικό – οικογενειακό ιστορικό – ψηλάφηση
• Υπερηχογράφημα
• Παρακέντηση με λεπτή βελόνη (FNA, Fine-Needle Aspiration) και κυτταρολογική εξέταση του υλικού που λαμβάνεται

Υπάρχουν συγκεκριμένα ευρήματα, τόσο στην κλινική εξέταση όσο (και κυρίως) στο υπερηχογράφημα που αυξάνουν την υποψία για την πιθανή ύπαρξη καρκίνου σε έναν όζο θυρεοειδούς.

Όταν – με βάση τα ευρήματα αυτά – θεωρηθεί ότι ένας όζος είναι ύποπτος, ακολουθεί η παρακέντησή του με λεπτή βελόνη, με την οποία μπορεί να τεκμηριωθεί η διάγνωση του καρκίνου θυρεοειδούς.

Οι παραπάνω εξετάσεις (υπερηχογράφημα και παρακέντηση) είναι ασφαλείς και μπορεί να γίνουν στην διάρκεια της εγκυμοσύνης.

 

Τι συμβαίνει αν η παρακέντηση δείξει καρκίνο θυρεοειδούς;

Η διάγνωση θηλώδους καρκίνου του θυρεοειδούς στη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν σημαίνει ότι η έγκυος γυναίκα θα πρέπει να οδηγηθεί άμεσα στο χειρουργείο.

Και αυτό γιατί ο θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς έχει αργή εξέλιξη και μία «καλοήθη» βιολογική συμπεριφορά.

Έτσι υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος ώστε να γίνει η σωστή αξιολόγηση της ασθενούς και να ληφθούν οι σωστές θεραπευτικές αποφάσεις.

Βασικό στοιχείο στην αξιολόγηση της ασθενούς είναι η σωστή σταδιοποίηση του καρκίνου θυρεοειδούς. Με τον όρο αυτό, περιγράφεται η έκταση της (πιθανής) διασποράς της νόσου. Περιορίζεται ο καρκίνος θυρεοειδούς μόνο μέσα στον θυρεοειδή; Επεκτείνεται εκτός των ορίων του σε γειτονικούς ιστούς (εξωθυρεοειδική επέκταση); Υπάρχουν μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου; Υπάρχουν μεταστάσεις σε μακρινά όργανα (εξαιρετικά σπάνιο ενδεχόμενο);

Άλλες σημαντικές παράμετροι που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι:

• Η συμπεριφορά του καρκίνου στη διάρκεια της παρακολούθησης της ασθενούς (Σημ. η παρακολούθηση είναι πολύ πιθανό ενδεχόμενο, με διαδοχικά υπερηχογραφήματα)
• Η εβδομάδα της κύησης όταν τέθηκε η διάγνωση του καρκίνου θυρεοειδούς
• Η εξέλιξη της κύησης (ιδιαίτερα αν υπάρχουν προβλήματα από την πλευρά του γυναικολόγου που περιπλέκουν την κύηση)

Επομένως, η απάντηση στο ερώτημα «τι γίνεται αν η παρακέντηση δείξει καρκίνο θυρεοειδούς» είναι ότι επιβάλλεται προσεκτική αξιολόγηση όλων των βασικών παραμέτρων (κάποιες αναφέρθηκαν παραπάνω) προκειμένου να σχηματιστεί άποψη για την έκταση και την βιολογική συμπεριφορά του καρκίνου. Ακολούθως, η αντιμετώπιση εξατομικεύεται.

 

Η εγκυμοσύνη κάνει τον καρκίνο του θυρεοειδούς πιο επιθετικό;

Πρόκειται για ένα συχνό ερώτημα των γυναικών. Αυτό δεν είναι παράξενο καθώς όλες οι γυναίκες γνωρίζουν ότι στην εγκυμοσύνη συμβαίνουν σημαντικές μεταβολές στο ορμονικό και μεταβολικό προφίλ τους.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η εγκυμοσύνη δεν επιβαρύνει -τουλάχιστον σημαντικά- την εξέλιξη και την πρόγνωση του θηλώδους καρκίνου θυρεοειδούς. Αυτό είναι ένα δεδομένο με ιδιαίτερη πρακτική σημασία, καθώς προσφέρει την δυνατότητα επιλογών στην θεραπευτική αντιμετώπιση των εγκύων γυναικών με καρκίνο θυρεοειδούς.

Έτσι σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να επιλεγεί η παρακολούθηση της εγκύου γυναίκας στην εξέλιξη της εγκυμοσύνης και το χειρουργείο να γίνει προγραμματισμένα σε κάποιες σαφώς καθορισμένες χρονικές περιόδους που καθορίζονται με βάση τους μήνες της κύησης (βλ. παρακάτω).

 

Κινδυνεύει το μωρό αν η μητέρα έχει καρκίνο θυρεοειδούς;

Η κρισιμότητα του ερωτήματος αυτού για την μέλλουσα μητέρα και την οικογένειά της είναι προφανής.

Σήμερα η απάντηση είναι γνωστή: Το έμβρυο δεν κινδυνεύει από τον καρκίνο θυρεοειδούς που έχει διαγνωστεί στην έγκυο μητέρα του.

Και αυτό γιατί:

• Ο καρκίνος θυρεοειδούς δεν είναι μία νόσος που μπορεί να «μεταδοθεί» από την μητέρα στο έμβρυο
• Η αντιμετώπιση του καρκίνου θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη μπορεί να γίνει σήμερα με τέτοιο τρόπο που να διασφαλίζει στον μέγιστο δυνατό βαθμό την ασφάλεια τόσο της μητέρας όσο και του μωρού της.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να υπάρχει ψυχραιμία και σωστός σχεδιασμός του κάθε βήματος τόσο στη διάρκεια της διαγνωστικής διερεύνησης όσο και στον σχεδιασμό της σωστής θεραπευτικής τακτικής.

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – πότε θα γίνει το χειρουργείο;

Γνωρίζουμε ότι η χειρουργική επέμβαση αποτελεί την βασική μέθοδο θεραπείας του καρκίνου θυρεοειδούς.

Όταν διαγνωστεί θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη, το χειρουργείο θα πρέπει να ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ στις εξής συγκεκριμένες χρονικές περιόδους της κύησης:

Πρώτο τρίμηνο

Στο πρώτο τρίμηνο είναι σε εξέλιξη ο οργανογένεση (διάπλαση των οργάνων) στο έμβρυο. Η σημαντική αυτή βιολογική διαδικασία μπορεί να διαταραχθεί από την επέμβαση και την γενική αναισθησία της μητέρας και για το λόγο αυτό μία χειρουργική επέμβαση (αν δεν είναι απολύτως απαραίτητη) θα πρέπει να αποφεύγεται στο πρώτο τρίμηνο της κύησης.

Τρίτο τρίμηνο

Η χειρουργική επέμβαση και η γενική αναισθησία στο τρίτο τρίμηνο της κύησης έχουν συνδυαστεί με πρόωρο τοκετό, με ό,τι αυτό συμβαίνει για την εξέλιξη και την επιβίωση του κυήματος. Για τον λόγο αυτό κάθε χειρουργική επέμβαση (αν δεν είναι απολύτως απαραίτητη) θα πρέπει να αποφεύγεται και στο τρίτο τρίμηνο.

Αντίθετα, η θυρεοειδεκτομή μπορεί να γίνει με ασφάλεια στην διάρκεια του δεύτερου τρίμηνου της κύησης, εφόσον δεν υπάρχουν μαιευτικά προβλήματα σχετικά με την εξέλιξη της κύησης.

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – χρονικός σχεδιασμός της επέμβασης

Με βάση τα παραπάνω, αν σε μία έγκυο γυναίκα διαγνωστεί καρκίνος θυρεοειδούς στην διάρκεια της εγκυμοσύνης, το χειρουργείο μπορεί να γίνει έχοντας το εξής γενικό χρονικό πλάνο:

• Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς στο πρώτο και στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης- επέμβαση στο δεύτερο τρίμηνο
• Διάγνωση καρκίνου θυρεοειδούς στο τρίτο τρίμηνο της κύησης – επέμβαση μετά τον τοκετό

Αυτός ο χρονικός σχεδιασμός θεωρείται ότι προσφέρει την μέγιστη δυνατή ασφάλεια τόσο για την έγκυο γυναίκα όσο και για το κύημα (έμβρυο).

 

Πότε δεν μπορεί να εφαρμοστεί ο παραπάνω χρονικός σχεδιασμός;

Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το παρόν άρθρο αναφέρεται στον θηλώδη καρκίνο του θυρεοειδούς και όχι σε άλλες σπανιότερες μορφές καρκίνου θυρεοειδούς που έχουν περισσότερο επιθετική βιολογική συμπεριφορά (όπως το μυελοειδές ή το αναπλαστικό καρκίνωμα θυρεοειδούς). Στις περιπτώσεις αυτές προτεραιότητα το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις, δεδομένης της πιο γρήγορης εξέλιξης της νόσου.

Αναθεώρηση της τακτικής που αναφέρθηκε παραπάνω μπορεί επίσης να απαιτηθεί αν – στην φάση της αναμονής / παρακολούθησης της εγκύου – παρατηρηθούν ενδείξεις γρήγορης και μη αναμενόμενης εξέλιξης της νόσου. Πρόκειται για σπάνιο ενδεχόμενο, πλην όμως πιθανό, καθώς υπάρχουν κάποιοι επιμέρους ιστολογικοί υπότυποι του θηλώδους καρκίνου θυρεοειδούς που έχουν περισσότερο επιθετική βιολογική συμπεριφορά και γρηγορότερη εξέλιξη (π.χ. πτωχά διαφοροποιημένος θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς).

Έτσι θα πρέπει να επισπεύσουμε την χειρουργική επέμβαση αν για παράδειγμα παρατηρηθούν (ενδεικτικά):

• Ταχεία αύξηση του μεγέθους του όζου
• Εμφάνιση ή εξέλιξη λεμφαδενικών μεταστάσεων
• Σημαντική και επιδεινούμενη τοπική επέκταση του καρκίνου
• Ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά που προκαλούν ανησυχία (π.χ. επιδεινούμενη πίεση της τραχείας με δυσκολία στην αναπνοή) κλπ.

Θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη και οι παράμετροι που σχετίζονται με την εξέλιξη της κύησης. Για παράδειγμα, αν υπάρχουν επιπλοκές της κύησης αυτές είναι σημαντικές για την λήψη θεραπευτικών αποφάσεων, στις οποίες εννοείται ότι θα πρέπει να συμμετέχει και ο μαιευτήρας της εγκύου γυναικός.

Από τα παραπάνω καθίσταται εμφανές ότι η θεραπευτική αντιμετώπιση δεν είναι προκατασκευασμένη και ίδια για όλες τις περιπτώσεις, αλλά αντίθετα θα πρέπει να εξατομικεύεται στην κάθε ασθενή.

 

Μπορεί το χειρουργείο να περιμένει μέχρι μετά τον τοκετό;

Μετά από όσα έχουν αναφερθεί παραπάνω, η απάντηση είναι αυτονόητη και θετική – Ναι, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί. Και μάλιστα αυτή είναι η προτεινόμενη θεραπευτική τακτική για τις έγκυες γυναίκες στις οποίες ο θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς έχει διαγνωστεί στο τρίτο τρίμηνο της κύησης.

Εντούτοις, η αναβολή του χειρουργείου δεν σημαίνει και αναβολή της φροντίδας. Αντίθετα, εν αναμονή της επέμβασης η έγκυος γυναίκα είναι υπό παρακολούθηση κυρίως με την βοήθεια του υπερηχογραφήματος θυρεοειδούς και τραχήλου, όπου παρακολουθείται η εξέλιξη της νόσου. Στο υπερηχογράφημα αυτό γίνεται έλεγχος όχι μόνο του θυρεοειδούς αλλά και των λεμφαδένων του τραχήλου.

Κάθε τυχόν σημαντική μεταβολή στον περιοδικό αυτό έλεγχο θα μπορούσε να αλλάξει την αρχική θεραπευτική τακτική (βλ. παραπάνω).

 

Τι γίνεται αν υπάρχουν μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου;

Ο θηλώδης καρκίνος θυρεοειδούς συνοδεύεται αρκετά συχνά από μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου. Για τον λόγο αυτό, ο έλεγχος των λεμφαδένων του τραχήλου αποτελεί βασικό μέρος της αρχικής διαγνωστικής διερεύνησης των ασθενών με καρκίνο θυρεοειδούς.

Σήμερα αυτό γίνεται με την βοήθεια του υπερηχογραφήματος (υπερηχογραφική χαρτογράφηση λεμφαδένων τραχήλου). Μπορεί έτσι να γνωρίζουμε αν υπάρχουν ή όχι λεμφαδενικές μεταστάσεις και αν ναι τις ακριβείς τους διαστάσεις και θέση.

Για την ριζική και αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου θυρεοειδούς έχει σημασία και η ριζική εκτομή της λεμφαδενικής νόσου (διασποράς). Έτσι, όταν υπάρχουν λεμφαδενικές μεταστάσεις θα πρέπει να γίνεται – ταυτόχρονα με τον θυρεοειδεκτομή – και λεμφαδενικός καθαρισμός τραχήλου

Η συνδυασμένη αυτή επέμβαση (θυρεοειδεκτομή με λεμφαδενικό καθαρισμό τραχήλου) που μπορεί να γίνει με ασφάλεια στις γυναίκες που διαγιγνώσκονται με καρκίνο θυρεοειδούς στην διάρκεια της εγκυμοσύνης, τηρώντας το θεραπευτικό πλάνο που έχει παρουσιαστεί παραπάνω.

 

Πόσο σημαντική είναι η εμπειρία του χειρουργού;

Η παράμετρος «χειρουργός» είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν πρόκειται για χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου θυρεοειδούς. Η εμπειρία του χειρουργού είναι απαραίτητη ώστε να διασφαλιστεί η ποιότητα της φροντίδας του/της  ασθενούς του σε όλα της τα στάδια, όπως ενδεικτικά:

• Διαγνωστική διερεύνηση
• Σταδιοποίηση καρκίνου
• Επιλογή χειρουργικής επέμβασης
• Ασφαλής εκτέλεση της επέμβασης
• Σωστή μετεγχειρητική φροντίδα

Ο χειρουργός θα πρέπει να επιλέγει την ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ χειρουργική επέμβαση που είναι κατάλληλη για την κάθε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ασθενή (εξατομίκευση θεραπείας, εν προκειμένω στην εγκυμοσύνη) και να την εκτελεί με την μέγιστη δυνατή ασφάλεια, αποφεύγοντας τις πιθανές επιπλοκές.

Αυτά ισχύουν βέβαια ακόμη περισσότερο και στην περίπτωση της εγκύου που διαγιγνώσκεται με καρκίνο θυρεοειδούς, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ιδιαιτερότητές που υπάρχουν σε αυτή την περίπτωση και οι οποίες έχουν αναλυθεί σε προηγούμενες παραγράφους του παρόντος άρθρου.

Ο χειρουργός θα πρέπει να είναι εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς και να διαθέτει επαρκή κλινική εμπειρία.

 

Καρκίνος θυρεοειδούς και εγκυμοσύνη – τι γίνεται με το ραδιενεργό ιώδιο;

H έκθεση της εγκύου σε ακτινοβολία αντενδείκνυται σε όλα τα στάδια της κύησης. Αυτό ισχύει και στην περίπτωση του ραδιενεργού ιωδίου. Έτσι, η θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο (I-131) αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Σε περίπτωση που μία έγκυος γυναίκα χειρουργηθεί για θηλώδη καρκίνο θυρεοειδούς στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης, οποιαδήποτε ένδειξη για συμπληρωματική θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο θα αξιολογηθεί μετά τον τοκετό.

Υπενθυμίζεται ότι η θεραπεία με ραδιενεργό:

Δεν χορηγείται πάντα στον θηλώδη καρκίνο θυρεοειδούς, αλλά με βάση συγκεκριμένα κριτήρια

Αν χρειαστεί, η χορήγησή της γίνεται μέσα στο επόμενο τρίμηνο μετά την επέμβαση

 

Τι γίνεται με τη θυροξίνη και την TSH;

Η σωστή ρύθμιση της θυρεοειδικής λειτουργίας είναι ιδιαίτερα σημαντική κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Σε έγκυες γυναίκες που έχουν ήδη υποβληθεί (π.χ. στο δεύτερο τρίμηνο ή ακόμη και πριν την εγκυμοσύνη) σε θυρεοειδεκτομή και λαμβάνουν λεβοθυροξίνη, οι ανάγκες θυροξίνη μπορεί να μεταβληθούν κατά την κύηση και απαιτείται τακτικός εργαστηριακός έλεγχος.

Ο στόχος για την TSH εξατομικεύεται ανάλογα με την κατάσταση της νόσου και τα ιδιαίτερα δεδομένα της εγκυμοσύνης.

Η καταστολή της TSH αποτελεί θεραπευτικό μέτρο στον καρκίνο θυρεοειδούς, εντούτοις όμως χρειάζεται προσοχή και εξατομίκευση του βαθμού καταστολής, επιδιώκοντας την λεπτή ισορροπία μεταξύ του ογκολογικού κινδύνου και των αναγκών της μητέρας και του εμβρύου.

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – σημαντικά μηνύματα για την μέλλουσα μητέρα και την οικογένειά της

• Η νόσος έχει αργή εξέλιξη και «καλοήθη» βιολογική συμπεριφορά, χωρίς να απειλεί την ζωή της εγκύου και του εμβρύου
• Η νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί με αποτελεσματικότητα και ασφάλεια τόσο για την μητέρα όσο και για το έμβρυο
• Δεν χρειάζεται πανικός, αλλά ψυχραιμία για την σωστή διαγνωστική διερεύνηση και για τον σωστό χρονικό σχεδιασμό της θεραπευτικής αντιμετώπισης
• Χειρουργική επέμβαση μπορεί να γίνει με ασφάλεια είτε στο δεύτερο τρίμηνο της κύησης, είτε μετά τον τοκετό, ανάλογα με τα ιδιαίτερα δεδομένα της κάθε ασθενούς (εξατομίκευση θεραπείας)
• Ραδιενεργό ιώδιο (αν απαιτηθεί, με βάση συγκεκριμένα κριτήρια) μπορεί να χορηγηθεί ΜΟΝΟ μετά τον τοκετό.
• Η θεραπευτική αυτή τακτική επαναξιολογείται περιοδικά στην εξέλιξη της κύησης, λαμβάνοντας υπόψη την πορεία (εξέλιξη) της νόσου και την πορεία της κύησης.
• Η σωστή αντιμετώπιση βασίζεται στην λεπτή ισορροπία μεταξύ υπερθεραπείας (αποφυγή υπερβολικών και ανώφελων θεραπευτικών παρεμβάσεων) και υποθεραπείας (αποφυγή παραλείψεων που έχουν θεραπευτική αξία για την ασθενή)
• Η εμπειρία του χειρουργού είναι σημαντική παράμετρος για την βέλτιστη έκβαση τόσο της εγκύου ασθενούς όσο και του εμβρύου

 

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη χειρουργική του θυρεοειδούς και των παραθυρεοειδών, μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του εξειδικευμένου Χειρουργού Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών Γεώργιου Σακοράφα, με αναλυτική ενημέρωση για τις παθήσεις, τη διάγνωση και τη σύγχρονη χειρουργική αντιμετώπισή τους.

 

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ-Παπαδιαμαντοπούλου 20 (Ιλίσια)

ΙΑΤΡΙΚΟ ΨΥΧΙΚΟΥ – Άντερσεν 5 (Νέο Ψυχικό)

ΜΗΤΕΡΑ- Ερυθρού Σταυρού 5 (Μαρούσι)

ΤΗΛ. 2107487318 & 6977068223

email: georgesakorafas@yahoo.com

 

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – είναι ασφαλές το μωρό?

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – είναι απειλητικός για τη ζωή της μητέρας και του παιδιού?

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – σε τι διαφέρει από τις άλλες περιπτώσεις;

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – και αν χρειαστεί ραδιενεργό ιώδιο;

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – μπορεί να γίνει λεμφαδενικός καθαρισμός αν χρειασεί;

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – είναι όλοι οι καρκίνοι το ίδιο;

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – τι είναι υπερθεραπεία;

Καρκίνος θυρεοειδούς στην εγκυμοσύνη – τι είναι υποθεραπεία;