Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;

Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;

Ισορροπώντας μεταξύ Υπερθεραπείας και Υποθεραπείας

Excerpt: «Δεν χρειάζεται κάθε όζος θυρεοειδούς θεραπεία ή χειρουργείο. Πότε αρκεί η παρακολούθηση και πότε χρειάζεται παρέμβαση; Η σημασία της σωστής ισορροπίας μεταξύ υπερθεραπείας και υποθεραπείας.»

 

Εισαγωγή

Οι όζοι θυρεοειδούς είναι μία εξαιρετικά συχνή πάθηση, από τις πλέον συνήθεις παθήσεις του θυρεοειδούς. Παρατηρούνται σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού που φθάνει στο 60 ή και στο 70 %. Συχνά υπάρχουν χωρίς να γίνονται αντιληπτοί επειδή δεν συνοδεύονται από συμπτώματα. Στις περιπτώσεις αυτές η διάγνωσή τους γίνεται τυχαία, σαν τυχαίο εύρημα σε κάποια απεικονιστική εξέταση (συνήθως υπερηχογράφημα και σπανιότερα αξονική ή μαγνητική τομογραφία ή PET-CT scan).

Ένα εύλογο ερώτημα που γεννάται στον ασθενή είναι: “τι πρέπει να κάνω;”.

Για μια συνολική παρουσίαση σχετικά με τη διάγνωση, την αξιολόγηση και την αντιμετώπιση των όζων θυρεοειδούς, μπορείτε να διαβάσετε το αναλυτικό άρθρο μας για τους όζους θυρεοειδούς.

 

 

Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές;

Η ανακάλυψη ενός όζου στον θυρεοειδή είναι σήμερα εξαιρετικά συχνή. Συχνά μάλιστα πρόκειται για τυχαίο εύρημα σε ένα υπερηχογράφημα ή σε κάποια άλλη απεικονιστική εξέταση. Το πρώτο ερώτημα που γεννιέται στον ασθενή είναι εύλογο: «Πρέπει να κάνω κάτι;».

H απάντηση μπορεί να δοθεί από εξειδικευμένο και έμπειρο γιατρό, που ασχολείται συστηματικά με τις παθήσεις του θυρεοειδούς (ενδοκρινολόγος ή χειρουργός θυρεοειδούς), λαμβάνοντας υπόψη τα πιθανά προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσουν οι όζοι θυρεοειδούς.

 

Προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσουν οι όζοι θυρεοειδούς

• Το πρώτο και πιο σημαντικό είναι να υποκρύπτεται καρκίνος θυρεοειδούς. Ο καρκίνος θυρεοειδούς εκδηλώνεται συχνότερα κλινικά υπό τη μορφή όζου θυρεοειδούς. Από την άλλη οι περισσότεροι (92 – 95 %) όζοι θυρεοειδούς είναι καλοήθεις και μόνο ένα μικρό – αλλά σημαντικό – ποσοστό (5 – 8 %) υποκρύπτουν κακοήθεια (καρκίνο).
• Το δεύτερο πρόβλημα είναι η  παρουσία συμπτωμάτων, που συνήθως εκδηλώνονται όταν οι όζοι αποκτήσουν μεγάλο μέγεθος (δυσκολία στην αναπνοή, δυσκολία στην κατάποση, αίσθημα βάρους ή πίεσης ή ξένου σώματος στον τράχηλο, βήχας, βραχνάδα κλπ.)
• Το τρίτο πρόβλημα είναι το αισθητικό, λόγω της παρουσίας εμφανούς διόγκωσης στην περιοχή του τραχήλου, σε ένα σημείο του σώματος δηλαδή εξόχως ορατό, που αλλάζει την εικόνα του σώματος του ασθενούς. Η σοβαρότητα του προβλήματος αυτού είναι μεγαλύτερη σε ασθενείς μικρότερης ηλικίας.
• Και τέλος, το τέταρτο (σπανιότερο) πρόβλημα είναι ο υπερθυρεοειδισμός, η αυξημένη δηλαδή παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών από τον όζο που υπερλειτουργεί. Σε αυτή την περίπτωση ο όζος θυρεοειδούς χαρακτηρίζεται σαν τοξικό αδένωμα.

Το μέγεθος του όζου έχει επίσης σημασία, καθώς σχετίζεται με την παρουσία συμπτωμάτων. Ένας μικρός όζος δεν δημιουργεί πρακτικά συμπτώματα, σε αντίθεση με έναν ευμεγέθη όζο που συχνά συνοδεύεται από διάφορες κλινικές εκδηλώσεις (βλ. παραπάνω). Πρακτικά θα σκεφθεί κανείς την επέμβαση όταν υπάρχει όζος διαμέτρου άνω των 30 ή κατ’ άλλους άνω των 35 χιλ. καθόσον αυτοί οι όζοι είναι πρακτικά αυτόνομοι και συνηθέστατα συνεχίζουν να αυξάνονται σε μέγεθος με την πάροδο του χρόνου.

 

Πότε χρειάζεται χειρουργική επέμβαση και πότε όχι;

Η χειρουργική επέμβαση έχει θέση σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, στις περιπτώσεις δηλαδή που ένας όζος θυρεοειδούς δημιουργεί οποιοδήποτε από τα παραπάνω προβλήματα (υποψία ή διάγνωση καρκίνου, παρουσία συμπτωμάτων, αισθητικό πρόβλημα, υπερθυρεοειδισμός) ή όταν έχει μεγάλο μέγεθος ή σαφή και σταθερή αυξητική τάση.

Αντίθετα, ένας μικρός όζος, χωρίς υποψία καρκίνου, σε ασυμπτωματικό ασθενή μπορεί να τεθεί σε παρακολούθηση, αποφεύγοντας την χειρουργική επέμβαση.

Η παρακολούθηση δεν σημαίνει αδιαφορία, αλλά συνεχή επανεκτίμηση της κατάστασης και των νεότερων δεδομένων που μπορεί να προκύψουν στην διάρκεια της περιοδικής παρακολούθησης του ασθενούς (follow-up).

Έτσι, αν στη διάρκεια του follow-up προκύψουν ευρήματα που επιβάλλουν την χειρουργική επέμβαση (π.χ. εμφάνιση ύποπτου όζου στον οποίο τεκμηριώνεται με παρακέντηση η διάγνωση καρκίνου) τότε εγκαταλείπεται η τακτική της παρακολούθησης και προχωράμε σε χειρουργική επέμβαση.

 

Τι είναι η υπερθεραπεία και τι υποθεραπεία;

Υπερθεραπεία

O όρος υπερθεραπεία χρησιμοποιείται για τις περιπτώσεις εκείνες όπου κανείς εφαρμόζει περισσότερο επιθετικό θεραπευτικό σχήμα από αυτό που χρειάζεται ο ασθενής, το οποίο – σε μία τέτοια περίπτωση – δεν προσφέρει κάποιο θεραπευτικό όφελος εκθέτοντας παράλληλα τον ασθενή στον κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών της θεραπεία.

Στην περίπτωση του ασθενούς με όζο θυρεοειδούς η πιο χαρακτηριστική περίπτωση υπερθεραπείας είναι η εκτέλεση θυρεοειδεκτομής ενώ δεν χρειάζεται καθώς δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις (κριτήρια) για χειρουργική επέμβαση.

Με την ευρύτερη έννοια, ο όρος υπερθεραπεία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για θεραπευτικές παρεμβάσεις αλλά και για κατάχρηση εργαστηριακών και παρεμβατικών διαγνωστικών εξετάσεων, όπως για παράδειγμα παρακέντηση με λεπτή βελόνη σε έναν όζο που είναι εμφανώς καλοήθης στο υπερηχογράφημα κλπ.

 

Υποθεραπεία

Η υποθεραπεία είναι ο αντίποδας της υπερθεραπείας. Ο όρος αναφέρεται στην παράλειψη θεραπευτικών παρεμβάσεων που είναι απαραίτητες, αλλά – και με την ευρύτερη έννοια – διαγνωστικών εξετάσεων που έχουν ένδειξη.

Ένα τυπικό παράδειγμα είναι το να μην γίνει θυρεοειδεκτομή σε έναν ασθενή με όζο θυρεοειδούς που είναι ύποπτος για καρκίνο θυρεοειδούς.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η επιλογή μιας μη ριζικής και μη ενδεικνυόμενης μικρότερης σε έκταση χειρουργικής επέμβασης, όπως για παράδειγμα λοβεκτομή σε ασθενή με κακοήθη όζο διαμέτρου 28 χιλ. στον οποίο θα χρειαστεί χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου.

Όσον αφορά τις διαγνωστικές πράξεις, υποθεραπεία (με την ευρύτερη έννοια) θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η παράλειψη της παρακέντησης θυρεοειδούς σε έναν όζο με ύποπτους υπερηχογραφικούς χαρακτήρες ή μη περαιτέρω διαγνωστική διερεύνηση του ασθενούς με παθολογικούς τραχηλικούς λεμφαδένες.

Σήμερα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος της υπερθεραπείας, καθώς ανακαλύπτονται όλο και πιο συχνά όζοι που δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία για τον ασθενή. Είναι προφανές ότι πολλοί από τους όζους αυτούς το μόνο που χρειάζεται είναι η περιοδική παρακολούθηση με διαδοχικά υπερηχογραφήματα. Κάθε υπερβολή (π.χ. επανειλημμένες παρακεντήσεις χωρίς ένδειξη) ή – πολύ περισσότερο – η χειρουργική επέμβαση αποτελούν υπερθεραπεία.

Το ζήτημα της ισορροπίας μεταξύ υποθεραπείας και υπερθεραπείας αφορά και το είδος της χειρουργικής επέμβασης. Η επιλογή της επέμβασης και συγκεκριμένα η έκταση της θυρεοειδεκτομής (ολική θυρεοειδεκτομή vs λοβεκτομή) χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή από την πλευρά τόσο του χειρουργού όσο και του ασθενούς (μετά από λεπτομερή ενημέρωσή του). Η ολική θυρεοειδεκτομή μπορεί να είναι υπερθεραπεία σε κάποιους ασθενείς, ενώ αντιστρόφως η λοβεκτομή σε κάποιους άλλους μπορεί να είναι υποθεραπεία.

 

Take-away message για τους ασθενείς

Η ανακάλυψη ενός όζου στον θυρεοειδή δεν σημαίνει ότι χρειάζεται οπωσδήποτε κάποια θεραπεία ή χειρουργείο. Το ζητούμενο είναι ούτε να εφαρμόσουμε περισσότερο επιθετική διαγνωστική και θεραπευτική τακτική από όσο χρειάζεται ούτε λιγότερο από όσο πρέπει — αλλά ακριβώς όσο απαιτεί η πραγματική εικόνα του κάθε συγκεκριμένου ασθενούς.

 

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ενημερωθείτε αναλυτικότερα για τις παθήσεις του θυρεοειδούς – παραθυρεοειδών και τις σύγχρονες δυνατότητες χειρουργικής αντιμετώπισης από τον Χειρουργό Θυρεοειδούς – Παραθυρεοειδών Γεώργιο Σακοράφα.

 

ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

ΕΥΓΕΝΙΔΕΙΟ-Παπαδιαμαντοπούλου 20 (Ιλίσια)

ΙΑΤΡΙΚΟ ΨΥΧΙΚΟΥ – Άντερσεν 5 (Νέο Ψυχικό)

ΜΗΤΕΡΑ- Ερυθρού Σταυρού 5 (Μαρούσι)

ΤΗΛ. 2107487318 & 6977068223

email: georgesakorafas@yahoo.com

 

 

 

 

 

Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;

Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;

Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;

Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;    Όζος Θυρεοειδούς: Πότε Χρειάζεται Θεραπεία και Πότε Αρκεί η Παρακολούθηση;